صنایع دستی تبریز را بهتر بشناسیم

صنایع دستی تبریز

از صنایع دستی تبریز می توان به سفال‌گری ، سوزن‌دوزی ، قالی‌بافی ، قلمزنی روی مس ، کفش‌دوزی ، کنده‌ کاری ، گلدوزی ، گلیم‌بافی ، معرق‌کاری ، منبت‌کاری ، نقاشی روی سرامیک ، نقره ‌کاری و نگارگری را نام برد .

سفالگری ( خاک سفید )

سفالگری با خاک سفید بومی منطقه با پیشینه سفالگری در زنوز پیوند تنگاتنگی دارد . چرا که حدود شصت سال پیش استاد عباس و مرحوم استاد احمد قابچی از زنوز به تبریز آمده و با تأسیس کارگاه سفالگری در محله درب سرخاب تبریز این روش تولید را آغاز و تا به امروز پی گرفتند . در این شیوه کلیه مراحل ساخت سفال به شیوه کاملاً سنتی انجام میشود و عمدتاً شامل ظروف کاربردی همچون بشقاب ، کاسه ، فنجان ، نعلبکی ، پارچ آب ، قوری ، قندان و …. میشود .
برخی از این آثار به کشورهای اروپایی نیز صادر میشود .

سفالگری تبریز

سوزن دوزی

سوزن دوزی در بخش ممقان در ۵۰ کیلومتری غرب تبریز از دیرباز رواج داشته است . در سال های اخیر با توجه به درآمد اندکی که از این صنعت عاید هنرمند سوزن دوز می شد ، به تدریج علاقه به این هنر کاهش یافت ؛ ولی با تلاش سازمان صنایع دستی ، صنعت سوزن دوزی دوباره رونق یافته است . به جای ماده اولیه سوزن دوزی که در گذشته ابریشم طبیعی بود ، امروزه از ابریشم مصنوعی استفاده می شود.

قالی بافی

در قرن سوم هجری ، آذربایجان از بزرگترین مراکز بافت قالی و زیلو بود . در دوره سلجوقیان و ایلخانیان هنر قالی بافی در آذربایجان رواج کامل داشت. قالی بافی در دوره تیموریان و سپس در دوره صفویه سیر تکاملی خود را طی نمود و نقوش جدیدی چون سجاده ای ، گل و بوته ، ترنج و لچک ، حیوانات ، خصوصاً نقش گل شاه عباسی متداول گردید و تنوع رنگ ها و استفاده از ابریشم ، ظرافت و زیبایی و کیفیت قالی ها را تا حد قالی پرده نما ، بالا برد . نمونه های چنین فرش هایی هم اکنون در بسیاری از موزه های دنیا در معرض نمایش قرار دارد .


امروز هم آذربایجان یکی از مراکز مهم تولید انواع قالی در ایران است و بافتن انواع قالی در بیشتر شهرها و روستاهای آذربایجان رواج کامل دارد و قالیبافی از بخش های مهم صنایع دستی تبریز محسوب می شود .

قلمزنی روی مس

قلمزنی تزیین و کندن نقوش بر روی اشیای فلزی به ویژه مس ، طلا، نقره ، برنج و یا به عبارت دیگر ایجاد خطوط و نقوش به وسیله قلم با ضربه چکش و بر روی اجسام فلزی است.

کفش دوزی

کفش‌های قدیمی تبریز در انواع گیوه ، نعلین ، اروسی ، سگکی ، صندل ، قُندره و دهان‌دولچه‌ای ساخته می‌شد.

کنده کاری

کنده کاری را معمولاً بر روی چوب انجام می دهند و چوب را به شکل های مختلف در می آورند .

گلیم بافی

گِلیم یکی از انواع صنایع دستی زیراندازی و پوششی است که از ابریشم ، موی بز، پشم گوسفند و یا دیگر چهارپایان اهلی بافته می‌شود.

گلیم بافی

معرق کاری یا موزاییک سازی

در ایران از سده ۶ هجری و دوره سلجوقیان با ساخت کاشی معرق پیشرفت کرد و در سده هشتم کامل‌تر و ظریف‌تر شد . شهرهای اصلی معرق سازی در این دوره اصفهان ، یزد ، کاشان ، هرات ، سمرقند و آران و بیدگل بودند. در بین النهرین و مصر باستان نوعی موزائیک در اندازه‌های کوچک و برای مصارف تزئینی و زینتی ساخته می‌شد ولی رومیان آن را چون یک قالب هنری همپایه‏ی دیوارنگاری به کار می‌بردند . صنعت موزاییک سازی توسط هنرمندان صدر مسیحیت ادامه یافت و در اوایل قرون وسطی به خصوص در قلمرو امپراتوران بیزانسی به اوج رسید.

صنایع دستی تبریز

منبت کاری

منبت یکی از هنرها و صنایع دستی تبریز است . در این هنر نقش‌ها به صورت نقش برجسته روی زمینه کار قرار می‌گیرند .

نگارگری

نقاشی یا نگارگری به اثری که رنگ بر روی سطحی مانند کاغذ بوم یا دیوار به جا می‌گذارد ، می‌گویند.

نگارگری

لغو دیدگاه

مطالب مشابه

یزد
اصفهان
سوغات مشهد
سوغات شیراز
عکاسی با موبایل

"" به علاقه مندی ها اضافه شد